Minor Media & Cultuur | Mediakennis
Jeroen den Otter
1657370

Kroniek les 1: Deze les was een introductie voor documentaires. Een documentaire wordt vaak gekenmerkt door de tijdloosheid. Je kruipt in de huid van de mensen die je filmt om zo de werkelijkheid te raken. We hebben geleerd om zaken te bekijken zoals ze in de tijd zijn gemaakt. 
Kroniek les 2: Tijdens deze les werden presentaties gehouden over Cherry Duyns en Catherine van Campen. De motieven om een documentaire te maken kwamen hierin naar voren. Veelal zijn gebeurtenissen in het verleden tekenend geweest in het oog van documentairemaker om een verhaal te vertellen. Ook het feit dat alles om ons heen verandert komt vaak terug. Het in beeld brengen van een verhaal zorgt ervoor dat we iets vastleggen voor de eeuwigheid, wat op een of andere manier, geruststellend kan werken. Ten slotte kan een documentaire ook gemaakt worden om een maatschappelijk vraagstuk aan de kaak te stellen.
Kroniek les 3: In deze les hebben we KONY 2012 geanalyseerd naar aanleiding van een analyse van Bert de Graaff. KONY 2012 spreekt de huidige generatie aan door gebruik te maken van moderne en laagdrempelige beelden en informatie. Het is opbouwend omdat alle informatie niet in een keer wordt gegeven. Daarnaast is de muziekkeuze belangrijk en vinden er pauzes plaats op belangrijke momenten. Ten slotte was kleurgebruik ook een belangrijk aspect; bij sombere momenten minder kleur en meer kleuren bij positieve scenes. Op deze verschillende wijzen kan men het beeld manipuleren.   


Analyse Haanstra - Nederland 1983
Haanstra laat in deze documentaire Nederland van boven zien. Meer dan dat lijkt het erop alsof hij de Nederlands cultuur in 15 minuten samenvat. Typisch Nederlandse taferelen komen aanbod zoals slootje springen, de gele NS-treinen en Madurodam. Hij zoomt in op enkele bekende gebieden van ons land zoals de Dam, Utrecht centraal station en het Gouds stadhuis.
De kijker kan zoveel mogelijk het beeld observeren en zelf een mening/beeld vormen, er wordt namelijk niet verteld. Slechts bij enkele beelden laat Haanstra het omgevingsgeluid horen, van bijvoorbeeld een markt en zijn bezoekers. Ten slotte is de techniek die Haanstra gebruikt in de documentaire komisch, hij laat namelijk veelvuldig Madurodam zien in combinatie met 'echte' beelden uit de betreffende stad.  

Analyse Ivens - Nieuwe gronden 1933
Ivens laat in deze documentaire vanuit verschillende perspectieven de bouw van de afsluitdijk zien. Alle beelden, soms ondersteund met een verteller, bouwen uiteindelijk op naar de climax: de laatste steen die gelegd moet worden zodat de afsluitdijk 'dicht' is. Het was voor die tijd een groot project waarin erg veel geld werd geïnvesteerd. Het lijkt mij daarom ook de directe reden waarom er een documentaire van gemaakt is. De documentaire laat tenslotte zien hoe nieuwbouw wordt gerealiseerd op nieuwe stukken land en de keerzijde van een overschot aan graan.

Analyse observerende documentaire - Beppie, Johan van der Keuken 1965
Van der Keuken bespiedt in deze observerende documentaire de realiteit van het working class meisje Beppie. De studio's werden achterwegen gelaten waardoor de maatschappelijke realiteit in beeld kwam. Deze nieuwe werkwijze heet in het Frans Cinéma Vérité. De observational stijl van filmen wordt gekenmerkt door de 'handheld' stijl van draaien in deze documentaire. Uniek, want in de reader van Beerenkamp is duidelijk te lezen dat vele Nederlandse documentaires dit achterwege laten vanwege de slordigheid. De documentaire krijgt hierdoor juist wel een dynamisch karakter. Kleine closes  worden afgewisseld met medium- en totaal shots. Ten slotte geeft het zwart-wit een abstract en kunstig karakter aan deze documentaire. 

Analyse observerende documentaire - Amsterdam 1979, Ed van der Elsken
Van der Elsken heeft gedurende zijn loopbaan als fotograaf meermaals het straatbeeld van Amsterdam vastgelegd. Dit was bijzonder omdat er in die tijd nauwelijks camera's op straat waren. De mensen die zijn lens inkeken deden dat niet met het geoefende fotogezicht die velen nu opzetten zodra er een camera of telefoon op ze wordt gericht. Van der Elsken heeft een eigenzinnige persoonlijke stijl in zijn werk en aanpak. Daardoor was hij in staat om werkelijk van alles voor z'n lens te krijgen, van nozems tot de mooiste vrouwen. Bovenal geeft hij mensen die bereid zijn voor z'n lens te verschijnen een iconische status. Concluderend kan ik zeggen dat Ed een verleider is. Hij gebruikt de fotografie als sublimatie van seks, een verleidingsmiddel, een poging om een cruciale rol te spelen in iemands leven. Ik vind dit bijzonder, artistiek en bewonderenswaardig.