Minor Media & Cultuur | Mediakennis
Jeroen den Otter
1657370

Kroniek les 1: Deze les was een introductie voor documentaires. Een documentaire wordt vaak gekenmerkt door de tijdloosheid. Je kruipt in de huid van de mensen die je filmt om zo de werkelijkheid te raken. We hebben geleerd om zaken te bekijken zoals ze in de tijd zijn gemaakt.
Docupedia: Passie voor het vak, dat was het thema van dit filmpje. De mogelijkheid om met mensen een stukje mee te leven en de werkelijkheid op z'n staart te trappen. Documentairemakers hebben vaak bewondering voor levensverhalen. 
Kroniek les 2: Tijdens deze les werden presentaties gehouden over Cherry Duyns en Catherine van Campen. De motieven om een documentaire te maken kwamen hierin naar voren. Veelal zijn gebeurtenissen in het verleden tekenend geweest in het oog van documentairemaker om een verhaal te vertellen. Ook het feit dat alles om ons heen verandert komt vaak terug. Het in beeld brengen van een verhaal zorgt ervoor dat we iets vastleggen voor de eeuwigheid, wat op een of andere manier, geruststellend kan werken. Ten slotte kan een documentaire ook gemaakt worden om een maatschappelijk vraagstuk aan de kaak te stellen.
Docupedia: Research is nodig voor een documentaire. Het buitenland was daarmee als eerste, pas later kwam het in Nederland. Cherry Duyns wilt altijd een goede band met de mensen. Heb bijvoorbeeld een goed gesprek, rijdt met iemand mee in de auto. Daarnaast is casting belangrijk. Heb je namelijk te maken met een botsend aura, dan komt dat nooit meer goed. Het is belangrijk die iemand iets in zich heeft waar je naar wilt kijken, een spraakgebrek is daarom ongunstig. Je hebt iemand nodig die een verhaal kan dragen. Mensen die je willen helpen zijn daarom eigenlijk niet goed, die zijn niet authentiek.
Kroniek les 3: In deze les hebben we KONY 2012 geanalyseerd naar aanleiding van een analyse van Bert de Graaff. KONY 2012 spreekt de huidige generatie aan door gebruik te maken van moderne en laagdrempelige beelden en informatie. Het is opbouwend omdat alle informatie niet in een keer wordt gegeven. Daarnaast is de muziekkeuze belangrijk en vinden er pauzes plaats op belangrijke momenten. Ten slotte was kleurgebruik ook een belangrijk aspect; bij sombere momenten minder kleur en meer kleuren bij positieve scenes. Op deze verschillende wijzen kan men het beeld manipuleren.
Geleerd van collega's: Portretten en biografieën worden soms ook gebruikt om meer universele thema's aan het licht te brengen. Dit zie je bijvoorbeeld terug in de vader, de zoon en het talent van Jeroen Berkvens.

Docupedia: Er zijn scenarioplannen nodig om geld te krijgen voor documentaires terwijl dit vroeger nog wel vaker met één A4'tje werd afgedaan. Filmmakers geloven vaak in zichzelf maar die belangen zijn vaak anders dan die van een omroep. Je hinkt daarom op meerdere benen om alle belangen de juiste richting in te krijgen voor een documentaire. Daarnaast werd nog veel verteld over de vorm van een documentaire. Het heeft charme en uitdaging een vorm per film te kiezen en dit niet uit te melken op verschillende films. De vorm bedenk je tegenwoordig veelal vooraf, mede door de subsidieaanvragen die nodig zijn voor het maken van een documentaire. Vorm an sich is eigenlijk niet bijzonder, het gaat om de inhoud. Een documentaire zou 50% onderwerp 50% filmtaal moeten zijn. Zo leg je bijvoorbeeld als maker, duidelijk een handtekening op je documentaire.
Kroniek les 4: In deze les hebben we het plan voor onze kleine documentaire voor periode A besproken. De opzet met vragen was oké, het advies was om wat meer diepere vragen te stellen om de documentaire niet te algemeen te houden.
Kroniek les 5: In deze les hebben we het plan voor onze kleine documentaire voor periode A besproken. De opzet met vragen was oké, het advies was om wat meer diepere vragen te stellen om de documentaire niet te algemeen te houden.
Docupedia   
 - Peter en Petra Lataster
        ○ Ontmoet in filmacademie Duitsland
        ○ Bekoring: Grootvader Peter
        ○ Veel liefde tussen filmmaker en acteur, vertrouwen
        ○ Maatschappelijke onderwerpen
        ○ Observerende stijl
        ○ Vaste cameraopstelling
        ○ Perspectief van de makers: We werken niet mensen als we niet van ze houden
        ○ De kinderen van Juf Kiet: geen commentaar, juf niet in beeld
        ○ Als we het zouden weten; medeleven, kiezen maatschappelijke onderwerp en kijken welke        manier van filmen daarbij passen
        ○ Niet zonder jou; makers betrekken zich in de documentaire
    - Walter Stokman
        ○ Heftige onderwerpen
        ○ Persoonlijk beeld
        ○ Observerend
        ○ Dirty window
        ○ Medeleven/gevoelens met donkere filters en stiltes
    - ASH World Wide Suicide
        ○ Voyeur in een wereld die niet de mijne is
        ○ Interviews; volgen van mensen
        ○ Zijn zoektocht
    - Jos de Putter
        ○ Studie politicologie in Leiden
        ○ Werk met Joris Ivens award bekroond
        ○ Jordaanprijs (Prijs van de stad Amsterdam)

Kroniek les 6/docupedia: 
- Marjoleine Boonstra
- Geboren in 1959 te Amsterdam
- Beeldend kunstenaar, fotograaf en filmmaker
- Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en Nederlandse Filmacademie
- Het filmen van kwetsbare mensen
- Spiegeldromen; filmen door de spiegel heen, close up
- Bedacht in vluchtelingenkamp

Ramon Gieling
- Acteur, filmregisseur en scenarioschrijver
- Begonnen op kunstacademie in Arnhem
- Eerste speelfilm in 1979
- De film Off Mineur (1995)
- Winnaar Golden Gate Award
- Johan Cruijf: En Un Momento dado
- Fatum Room 216
- Found footage documentaire
- Doel is shockeren

Analyse Haanstra - Nederland 1983
Haanstra laat in deze documentaire Nederland van boven zien. Meer dan dat lijkt het erop alsof hij de Nederlands cultuur in 15 minuten samenvat. Typisch Nederlandse taferelen komen aanbod zoals slootje springen, de gele NS-treinen en Madurodam. Hij zoomt in op enkele bekende gebieden van ons land zoals de Dam, Utrecht centraal station en het Gouds stadhuis.
De kijker kan zoveel mogelijk het beeld observeren en zelf een mening/beeld vormen, er wordt namelijk niet verteld. Slechts bij enkele beelden laat Haanstra het omgevingsgeluid horen, van bijvoorbeeld een markt en zijn bezoekers. Ten slotte is de techniek die Haanstra gebruikt in de documentaire komisch, hij laat namelijk veelvuldig Madurodam zien in combinatie met 'echte' beelden uit de betreffende stad.  

Analyse Ivens - Nieuwe gronden 1933
Ivens laat in deze documentaire vanuit verschillende perspectieven de bouw van de afsluitdijk zien. Alle beelden, soms ondersteund met een verteller, bouwen uiteindelijk op naar de climax: de laatste steen die gelegd moet worden zodat de afsluitdijk 'dicht' is. Het was voor die tijd een groot project waarin erg veel geld werd geïnvesteerd. Het lijkt mij daarom ook de directe reden waarom er een documentaire van gemaakt is. De documentaire laat tenslotte zien hoe nieuwbouw wordt gerealiseerd op nieuwe stukken land en de keerzijde van een overschot aan graan.

Analyse observerende documentaire - Beppie, Johan van der Keuken 1965
Van der Keuken bespiedt in deze observerende documentaire de realiteit van het working class meisje Beppie. De studio's werden achterwegen gelaten waardoor de maatschappelijke realiteit in beeld kwam. Deze nieuwe werkwijze heet in het Frans Cinéma Vérité. De observational stijl van filmen wordt gekenmerkt door de 'handheld' stijl van draaien in deze documentaire. Uniek, want in de reader van Beerenkamp is duidelijk te lezen dat vele Nederlandse documentaires dit achterwege laten vanwege de slordigheid. De documentaire krijgt hierdoor juist wel een dynamisch karakter. Kleine closes  worden afgewisseld met medium- en totaal shots. Ten slotte geeft het zwart-wit een abstract en kunstig karakter aan deze documentaire. 

Analyse observerende documentaire - Amsterdam 1979, Ed van der Elsken
Van der Elsken heeft gedurende zijn loopbaan als fotograaf meermaals het straatbeeld van Amsterdam vastgelegd. Dit was bijzonder omdat er in die tijd nauwelijks camera's op straat waren. De mensen die zijn lens inkeken deden dat niet met het geoefende fotogezicht die velen nu opzetten zodra er een camera of telefoon op ze wordt gericht. Van der Elsken heeft een eigenzinnige persoonlijke stijl in zijn werk en aanpak. Daardoor was hij in staat om werkelijk van alles voor z'n lens te krijgen, van nozems tot de mooiste vrouwen. Bovenal geeft hij mensen die bereid zijn voor z'n lens te verschijnen een iconische status. Concluderend kan ik zeggen dat Ed een verleider is. Hij gebruikt de fotografie als sublimatie van seks, een verleidingsmiddel, een poging om een cruciale rol te spelen in iemands leven. Ik vind dit bijzonder, artistiek en bewonderenswaardig.

Analyse Crazy - Heddy Honingman 1999
Crazy toont de vrijwel niet te evenaren troostende kracht van muziek, vaak zelfs een middel om te overleven, in een situatie waarin jonge mannen en vrouwen geconfronteerd worden met onbekende gevoelens van angst en gemis. Crazy gaat ook over een land, ons land, waar welvaart en geluk heersen. Maar waar ook veel soldaten leven die hun ervaringen met verre oorlogen met vallen en opstaan proberen te verwerken. Een film over de littekens die oorlogen achterlaten.
[EINDOPDRACHT] Documentaire analyse
CLOSE UP PETER LINDBERGH
De eerste documentaire die ik heb bekeken is van de AVROTROS en is gemaakt door Gero von Boehm en heet Close Up Peter Lindbergh – Fotograaf. De documentaire duurt 52 minuten en kan via de volgende link bekeken worden: https://www.2doc.nl/speel~AT_2085069~peter-lindbergh-fotograaf-close-up~.html
De documentaire gaat over de weg naar succes van Peter Lindbergh, zijn tegenstrijdige jeugd, de ambiance van steden als Parijs en New York en zijn unieke en speciale manier van werken. De maker wil laten zien dat het belangrijk is om je als fotograaf te onderscheidden, om een bepaalde handtekening in je werk te hebben. De documentaire heet Close Up omdat we dieper in het leven van Peter Lindbergh duiken met onder andere zijn werkzaamheden als privé leven.
De eerste scénes zijn snel bewerkt. We zien Peter aan het werk, topmodellen worden genoemd waarmee hij samenwerkt, foto’s worden getoond van het eindresultaat en er wordt een recensie van model Lara Stone over de fotograaf gegeven. En daarna nog een review van de uitgever. Gevolgd door een voice-over; allemaal benadrukkend dat hij de nummer 1 is in de fashion fotografie. Het schept gelijk het beeld dat Peter Lindbergh niet zo maar een fotograaf is maar echt tot de wereldtop behoord. 
Peter betrekt modellen altijd in het proces. Hij begrijpt en bewondert vrouwen, is intiem met hen. Bracht de carrière van modellen opgang. Uitvinder van supermodellen als Carré Otis. Gezichten staan centraal in zijn fashion foto’s in tegenstelling tot andere fotografen. De kleuren kunnen hem eigenlijk niks schelen, donker beeld is zijn handtekening. Tevens laat hij de grens tussen seksen vervagen, zijn unieke handelsmerk waarmee hij doorbrak. Hij focust zich op de melancholiek. Het leidraad in al zijn werken is altijd die ene seconde vangen die alles zegt.
De opbouw van de documentaire verloopt niet chronologisch. Zo krijgen we eerst het beeld van de top fotograaf voorgeschoteld waarna we ook moeilijkere perioden uit zijn carrière te zien krijgen als zijn jeugd waarin het nog helemaal niet zeker was dat hij ooit fotograaf zou worden.  
Het drastisch conflict zit ‘m in het feit dat Peter Lindbergh niet met kunst opgroeide. Zijn moeder wilde dat hij tegelzetter werd. Daarnaast is Peter Lindbergh een echte familieman. Een fundamentele vriendelijkheid heerst over hem. 
De regisseur heeft gebruik gemaakt van interviews met B-roll, voice overs en klassieke muziek. De cameravoering is speels, er komt behalve in het interview gedeelte, weinig statisch beeld van pas. De stukken klassieke muziek, waarin er geen voice-over aanwezig is en waarin de kijker het beeld kan observeren, doen sterk aan. Momenten waarop de kijker even kan reflecteren. 
In de documentaire ben ik het meest betrokken bij Peter Lindbergh; hoe hij is als persoon. Daarnaast vind ik het bijzonder dat hij vrij intiem is met de modellen, iets wat bijv. Helmut Newton niet was. Dit is te zien in scene 04:30.
De hele documentaire heeft een positief effect op mij. Het laat onbedoeld tips zien hoe je als fotograaf kan groeien naar de wereldtop. Daarnaast vind ik het ook bijzonder dat Peter niet alleen fotograaf is maar ook tips geeft aan modellen qua uiterlijk waarna zij ook tot de wereldtop gingen behoren. 
Deze documentaire behoort tot het genre biografie
[EINDOPDRACHT] Documentaire analyse
CALIFORNIË ZONNIGE TOEKOMST
De tweede documentaire die ik heb bekeken is van de omroep IKON en heet Californië zonnige toekomst. Het is deel van de serie ‘Paul Rosenmöller en het land van Obama’ en is gemaakt in 2011 door Martin Maat. De documentaire kan via de volgende link bekeken worden en duurt 50 minuten: https://www.2doc.nl/documentaires/series/paul-rosenmoller-en-het-land-van-obama/2011/californie-zonnige-toekomst.html
De documentaire focust zich op het innovatieve westen van Amerika; Californië. De maker laat zien dat na de terreuraanslagen in 2001 Amerika niet meer zichzelf is geweest. De goede en minder goede kanten worden belicht van de huidige Amerikaanse droom, of wat er dan ook van over is.
In 2009 gaf Obama het land nieuwe hoop. In de reis die Möller maakt kijkt hij wat is er is overgebleven van de Amerikaanse droom en het heilige vrijheidsideaal. Zo vormt het universiteitsleven van Berkeley en Stanford een belangrijke rol in de talentontwikkeling die het land beter moet gaan maken. De universiteiten kosten bakken met geld maar staan daarentegen voor gedegen kwaliteit. Het trekt buiten Amerikanen ook zeer veel Chinese studenten naar de innovatieve metropool van Amerika. Hier liggen de kansen en de positieve houding tegenover het ondernemerschap wat in een land als China moeilijker of minder is.
De documentaire heeft de titel ‘Californië zonnige toekomst’ omdat in Californië bijna altijd de zon schijnt en het daarnaast prestigieuze universiteiten heeft die een belangrijke rol spelen in de toekomst van Amerika; het opleiden van talenten voor de toekomst.
De documentaire begint en trekt de aandacht met beelden van een reizende Paul Rosenmöller gepaard met een voice-over van ondergetekende. Paul vertelt over de aanslag in 2001 en het terrorisme wat volgde in Iraq en Afghanistan. Twee jaar geleden kwam daar ook nog eens de financiële crisis bovenop en werd Obama president. De economie moet weer op orde komen en tevens groener worden. De scenes geven een in een notendop de belangrijke gebeurtenissen na de aanslag in 2001 weer voor Amerika en sprankelen in de laatste scené tevens de interesse hoe het verder moet.
De opbouw van de documentaire verloopt van de kansen voor de jongere generatie naar de ‘shit’ waarin de minde gestelde van de samenleving zitten tot aan interviews met experts waarin de toekomstvisie van het land wordt geschetst.
Het drastisch conflict zit ‘m in het feit dat prestigieuze universiteiten veel buitenlandse studenten trekken maar dat deze studenten de kennis ook graag meenemen naar hun eigenland waardoor Amerika er niet direct beter van wordt.
De regisseur maakt gebruik van interviews, close ups, totaal shots, overzicht shots, voice-overs en rustgevende muziek als transitiemiddel naar nieuwe scenes. De cameravoering/stijl is aan het begin losjes, zeker de b-roll. Daarnaast worden de interviews uit de hand gefilmd wat de documentaire wel karakter geeft. Daarnaast zitten er harde cuts in maar dit maakt niet uit vanwege de muziek die alles prettig laat overlopen.
De beelden van de bedrijven in Californië die zich specialiseren in ‘solar’ vond ik erg sterk. Je krijgt hierdoor goed de indruk dat de solar business groeiende is en dat het ondernemerschap hierin leeft. Het is voor de bedrijven als voor de bevolking een win-win situatie omdat het milieu niet belast wordt.
Ik ben het meest betrokken bij de ‘rainbow guy’. Een ietwat primitieve man die in de natuur leeft en beroemd is geworden door zijn filmpje op YouTube waarin hij twee regenbogen zag. Je vind ‘m op 07:00. De essentie om naar een betere wereld te gaan is volgens hem om van elkaar te houden. Dit is tegelijkertijd dan ook de scene die ik niet snel zal vergeten.
Ik vind deze documentaire interessant omdat het een belangrijk agendapunt voor Amerika aan de kaak stelt; klimaatverandering. Zeker omdat Amerika de grootste energieverbruiker ter wereld is. Er wordt gepraat over de gevolgen hiervan maar er gaat ook zeker aandacht uit naar de oplossingen van de toekomst of naar huidige nieuwe ontwikkelingen in solar bedrijven. Daarnaast wordt het ook duidelijk dat Amerika twee kanten kent en dit nog wel even zal aanhouden; de rijken zijn rijk, de armen zijn arm. Veranderingen binnen deze groepen zie je amper. Tot slot, de documentaire behoort tot het informatieve genre.